Zoek een hulpverlener

Freddie · Geplaatst: Vr Mrt 05, 2010 2:32 pm Onderwerp:

ja dat zei mijn vader ook altijd. Geen zin was geen optie.
En? Heeft het geholpen? Kijk waar het mij heeft gebracht.
Niet altijd maar soms moet ook kunnen. Af en toe naar buiten kan geen kwaad, maar eens toegeven aan jezelf zou ook wel eens mogen.
Nee, altijd doorgaan. Al je grenzen maar opzij zetten. iedere keer weer er overheen. Niet stoppen. Doorgaan.
Wat zou ik nu eens graag een hele dag willen "lummelen" zonder mij daarin bezwaard te voelen. Zonder dat stemmetje dat mij altijd zegt dat ik niet mag opgeven. Niet mag stoppen. Niet niets mag doen. Dat niets doen zonde van je tijd is. Dat, als je oud bent, er nog tijd genoeg komt kom "rustig aan te doen". Dat je uit mag rusten tussen 6 plankjes en dan heeeeeeeeel lang. Dat stoppen en opgeven voor de "slappelingen" was. Die hadden geen doorzettingsvermogen. Later toen hij ouder werd hoorde ik het anders van hem. Ga nu eens zitten. Morgen weer een dag. Laat het nu eens rusten. Doe eens alles op je gemak. Maar toen kon ik het niet meer. In mezelf was het zaadje ontkiemd en groeide gestaag. Onmogelijk om uit te roeien. Overal zitten nu de wortels. Overal hoor ik die stemmetjes. Overal en altijd.

MarlieN · Geplaatst: Vr Mrt 05, 2010 6:22 pm Onderwerp:

ik denk dat ik toch iets anders bedoel.
ik kan het niet uitleggen denk ik
er is een verschil tussen vanalles moeten en goed voor jezelf zorgen.

als ik in een tijd als deze in bed kruip met het kussen over mijn hoofd en me nog verder afzonder van de buitenwereld, dan draai ik mezelf de vernieling in

als jij vanalles gaat doen omdat er van alles moet en jezelf daarmee overvoerd dan draai je de vernieling in.

er zit nog heel veel tussen die twee uitersten.
_________________
ook in het paradijs valt wel eens een donderbui

Freddie · Geplaatst: Zo Mrt 07, 2010 12:17 pm Onderwerp:

Vandaag schijnt er een dun zonnetje hier. Ik hoop bij jullie in de andere plakken van Nederland ook. En wat ga ik doen vandaag???? Erwtensoep eten. Het is toch te gek voor woorden. Maar, het is niet erg hoor. Dan kijk ik maar een keertje niet naar buiten. Ze maakt die erwtensoep altijd zo lekker en we hadden deze nog tegoed.
Morgen gaat mijn moeder een paar daagjes weg met de Zonnebloem. Vanaf morgen geen zorgen meer om haar. Volgende week zaterdag gaan we haar pas weer ophalen. Mijn psych heeft mij gezegd deze week eens iets echt voor mezelf te doen en mijn moeder vroeg mij vooral niet te gaan schoonmaken. Als het zulk weer is dan wil ik 's morgens de deur uitgaan met Levi en dan zien waar ik terecht kom. Niet hoeven denken dat er nog iemand thuis zit die op mij wacht. Geen boodschappen als ik het niet nodig vind. Als wil ik er 's avonds om 11 uur nog uit om een stuk te lopen. Misschien weet ik met mijn vrije tijd niet eens om te gaan. Dat gebeurd mij ook wel. Dan wil ik alles en komt er niets van terecht.
Maar vanaf morgen lekker vrij dus.

suusje · Geplaatst: Ma Mrt 08, 2010 9:13 am Onderwerp:

ha meiden,

Lastig die interne stemmen maarre je kan je er best los van maken he?! Tuurlijk niet altijd makkelijk maar je doet t jezelf wel wat aan door nog steeds te luisteren naar dat stemmetje.
Waarom niet je schouders ophalen als je t stemmetje hoort en denken bekijk t lekker. Het is mijn leven. Ik doe het op mijn manier??

Freddie, jouw moeder is op pad en jij bent vrij. Als ik t zo lees snap ik dat t best pittig is met je moeder om je heen.
Tja en uitkijken naar vrije tijd maar er dan vervolgens niet zo goed mee om kunnen gaan is wel herkenbaar. In de tijd dat tim kleiner was en t weekend naar zijn vader ging kon ik ook denken..ohhh een heel weekend vrij en dan zat ik daar op de bank Crying or Very sad

moest echt leren om mijn vrije tijd ook in te delen met zoals marlien aangeeft echt dingen gaan doen anders lag ik ook t liefste in bed met een kussen over mijn hoofd..gelukkig heb ik daar in de loop der jaren wel goede invulling aan kunnen geven aan mijn vrije tijd.

Hier zijn we een weekendje weggeweest. Naar zo'n lekker groot, schreeuwerig park met megazwembad.. vooral ook om dat laatste want mijn oudste geniet echt van die megazwembaden en na een zwangere moeder en een babybroertje te hebben gehad mag die oudste ook weleens iets doen wat in teken van hem staat dusse ik die weekend 3x in dat megazwembad gelegen maarre het was het waard. Oudste heeft echt genoten van dit weekend weg! En tja als je kind geniet vind moeders t ook leuk..VErder vind ik een weekend weg altijd veel te kort. Voor ik t huisje ed een beetje eigen heb gemaakt is de helft van t weekend alweer voorbij..

oja verder nog sollicitatie gehad en was aangenomen maar toch besloten het niet te doen. De baan was behoorlijk verantwoordelijk, behoorlijke reisafstand enne voelde niet goed..

Freddie · Geplaatst: Vr Mrt 12, 2010 9:54 pm Onderwerp:

De week alleen is bijna voorbij. Dinsdag ging nog goed. Ben nadat ik was opgestaan 3 uur met Levi buiten geweest. het was lekker weer en er was markt. Woensdag ging al minder. Veel dingen die mijn schema door de war gooide. Dat is moeilijk voor mij. Dinsdagavond kreeg ik ineens last van een verschrikkelijk pijnlijke uitslag op allebei mijn bovenbenen. Dat bleek netelroos te zijn. Het leek wel of ik beide benen had verbrand of geschaafd. Ik kon niet eens meer mijn broek velen. Later ging mijn keel dichtzitten en kreeg ik ook last van een droge hoest waardoor ik 's nacht veel wakker was. Woensdag bij de hondenclub moest ik observeren en de dingen die mij opvielen in een verslag zetten en dat mailen. Voordat ik begonnen was moest ik eerst de drempel van "weer presteren" over.
Uiteindelijk heb ik dat gisteravond gemaild. Vandaag heb ik echt weer een dieptepunt bereikt. Ik loop de hele dag weer te huilen. Voel mij ellendig. Heb nu ook keelpijn en al mijn tanden doen pijn. Dat heb ik vaker als ik niet goed in mijn vel zit. Dat heb ik overgehouden van een operatie. Ik ben kapot en nog geef ik het niet op. Ik zit weer somber voor mij uit te kijken. Een dierbare heeft mij weer gekwetst zonder dat ze dat zelf in de gaten heeft en volgende week moet ik weer een groep in wat de nodige angst bij mij te weeg brengt. Oefeningen voor mijn achilles (die na die hondensport afgelopen maandag nu erg pijnlijk is) vergeet ik iedere keer te doen net als die bekkenbodemoefeningen. Donderdag heb ik daar ook weer een afspraak mee en ik heb er weinig aan gedaan.
Ik zak af. Meer weet ik even niet te vertellen.

Freddie · Geplaatst: Wo Mrt 17, 2010 9:39 am Onderwerp:

Gisteren ben ik begonnen met assertief. Ik zag er verschrikkelijk tegenop maar ach...kom op je schouders eronder en gaan. Ik heb het uitgezeten. Ik had de klok wel vooruit willen kijken. Ik voelde mij zo onder druk gezet. Zo onveilig. Zo opgejaagd. Zo kwetsbaar. Zo verschrikkelijk erg.
Ik raakte ervan in paniek maar heb dit kunnen beheersen totdat de training was afgelopen. Ik had de indruk dat uitgerekend weer ik alles tegen had. Het heeft mij zo in paniek gebracht. Ik heb daarna een gesprek aangevraagd met mijn behandelaar. Ze had mij van te voren gebeld om mij succes te wensen. Door omstandigheden is dit een trauma die ik ook nog te verwerken heb nl. Ik vond dat heel attent van haar. Daarna was ze niet te bereiken. Ze zat in een bespreking. Ik heb met een psych gesproken die de training heeft geleid. Die stond ervan te kijken want ze had niets aan mij gemerkt. Nee, daar ben ik heel goed in. Nu zag ze pas wat het met mij deed. Vrijdag zal ik het overleggen met mijn behandelaar. Ik moet erdoor en ik zal er veel voor doen. Anders voelt het weer als opgeven.

Freddie · Geplaatst: Do Mrt 25, 2010 9:06 pm Onderwerp:

Ik ben er weer "gewoon" heengegaan. Ik ben er gaan zitten en heb meegedaan zoals een goed cursist beaamd te doen. Zo heb ik dat afgesproken met mijn behandelaar. En het gaat goed. De dingen waar ik mee zit schrijf ik dan op en dat bespreken we samen. Zo zeiden ze de laatste keer dat ze mij "wel even mijn grenzen leerde voelen". Nou dat hebben er meerdere gezegd en ik voel ze nog steeds niet. Totdat ik er ver over heen ga en dan is het te laat. Ik wil helemaal niet dat daaraan gepeuterd wordt en zeker niet in een groep. Ik moet eens wat, maar ik verwacht er niets van. Daar is er tijdens de deeltijd te veel voor gebeurd.

De hondenschool gaat "goed", maar ik verwacht ook daar een tegenslag. De druk neemt al na enkele lessen toe en daarmee ook de verwachtingen. De verwachting die ik mezelf opleg en ook die van andere. Meegaan naar een tentoonstelling, een avondje extra ivm een vergadering, twee avonden ivm examens, een zaterdag uitwaaien op het strand met de honden en cursisten, een extra zaterdag ivm tweede paasdag, een zaterdag kinderboerderij om de honden aan andere beesten te laten wennen, een vrijdag voor de diploma uitreiking, een afscheidsdrankje ivm het afsluiten van het seizoen. Natuurlijk moet het leuk blijven. Natuurlijk doe ik het graag, maar wel binnen de perken. En het gekke is dan weer dat ik die perken niet zelf kan vastleggen. Die perken niet voel. Ik voel dit alles als benauwd, maar ben ik dan al te ver? Ik blijf het moeilijk vinden. Eén avond les had ik afgesproken en dat is het ook. Alleen komt er tot aan de sluitng meer bij kijken. Ik blijf mezelf voorhouden dat ik er altijd mee mag stoppen en dat het voor de lol zou moeten zijn. As zondag hebben ze mij ook weer gevraagd naar wedstrijden hier in de buurt te gaan omdat er een aantal cursisten meedoen. Als het mooi weer is wil ik nog wel op de fiets gaan heb ik gezegd, maar nu hoop ik maar dat het stortregent. Jammer voor jullie hoor. Wink

Met de auto is geen optie omdat ik een veel te grote chaoot ben met autorijden en dat ook heb aangegeven. Als ik daarmee begin is het eind helemaal zoek. Zo hobbel ik maar verder in de mist.
Ik kan geen keuzes maken. Ik kan niet voelen wat ik nu wel wil en wat niet. Als ik eraan toegeef is alles NIET en dat mag niet. Een klein beetje verzet lijkt mij wel op z'n plaats.

Freddie · Geplaatst: Vr Mrt 26, 2010 11:55 pm Onderwerp:

Vandaag weer knutseldingetjes gekocht op de markt. Een boekje met paasknutseltjes, de hobbykrant, wat bloemetjes en nog iets maar dat weet ik niet meer.
Vanavond de hele avond voor mezelf (dacht ik), kan ik lekker knutselen (dacht ik), verder niemand in huis (dacht ik), krijg ik iemand op visite. Weg avondje, weg knutselen, weg alleen wegdromen. Deze zijn nu net weg dus erg vroeg is het niet geworden. Ik ben net Levi uit gaan laten, maar ik vind het zooooo koud. Ben koud tot op mijn botten. Volgens mij wordt het weekend niet veel soeps hè? Zondag om 2 uur gaat de klok 1 uur verder. Niet vergeten hoor. "s morgens later licht en 's avonds later donker. Ik heb met dat uur verder altijd moeite. Ik ben dan zeker een week van slag. Jullie ook?
Welterusten en tot de volgende keer weer allemaal.

suusje · Geplaatst: Za Mrt 27, 2010 10:39 am Onderwerp:

ha Freddie,
Ja grenzen moeilijk he?!
Ook ik voel ze pas als ik al ver ben in het proces, zoals met sollicitatie. Pas als ik daar dan zit voel ik wat t echt met me doet.. had het gister ook met intake kinderopvang. Zonder kinderopvang kan ik geen dagje invallen maarre ik zat daar met Sep enne t voelde ZOOOOOOOOOOOO slecht. Heb nu beloofd aan partner dat ik sep wel in april 2 ochtenden per week breng zodat ik paar werkdagen die ik heb staan kan doen en wat dozen in kan pakken met verhuizing maar weet nu eigenlijk al dat t niet meer goed kan komen. Vond de leidsters zo onpersoonlijk en de omgeving weinig sfeervol..
Ga toch maar op zoek naar een lieve gastouder denk ik enne verder blijf ik zelf gewoon lekker nog even veel thuis Very Happy

En onverwacht bezoek..haha daar houdt niet iedereen van. Dat laatste was ook iets wat bij samenwonen heel wat stress gaf. Mijn vriend was altijd gewend iedereen maar binnen te halen onder t mom van gezellig..en ik dacht NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEe niet weer mensen over de vloer!
Ach hij spreekt nu vaker buitenshuis af enne er is wel balans gekomen maar ik ben er dus ook niet heel goed in. Heb ook vaak al in mijn hoofd wat ik wil doen enne als dat verstoord wordt is weleens lastig

fijn weekend!

MarlieN · Geplaatst: Za Mrt 27, 2010 12:05 pm Onderwerp:

ik kan zo jaloers zijn op mensen die visite krijgen.
Ik krijg zelfs geen visite op mijn verjaardag
_________________
ook in het paradijs valt wel eens een donderbui

Freddie · Geplaatst: Zo Mrt 28, 2010 9:51 pm Onderwerp:

Zo zie je maar weer Marlien dat het nooit eerlijk verdeeld is.
Bij ons loopt hier alles in en uit. Meestal zijn het mensen voor mijn moeder hoor. Ik heb er wel eens over nagedacht wat er nog zou komen als zij er niet meer zou zijn. Ik denk dat hier dan ook alles in elkaar plettert. Haar zussen komen dan misschien nog wel eens langs of alleen met mijn verjaardag. Die "visite" van afgelopen vrijdag was een oud collega die hier bleef wachten op zijn vrouw die met mijn moeder hier in de buurt mee was naar een bingo. Mijn moeder vindt zoiets heel leuk en ik vind het verschrikkelijk. Zijn vrouw vindt het leuk en hij vind het verschrikkelijk. Dan heb ik nog een vriendin. Die zal wel blijven komen denk ik. Die laat mij nu ook niet vallen. Dan mijn nichtje, maar die is ook weer meer met zichzelf bezig. En dan nog een oude schoolvriendin. Die zie ik alleen nog met haar en mijn verjaardag. Dan is er iedere dag aanloop van thuiszorg en één keer in de week huishoudelijke hulp. Dat is dan ineens over. Zo ook de aanloop van iedereen uit haar verschillende clubjes. Nu verafschuw ik het nog wel eens en in de toekomst denk ik er misschien met weemoed aan terug. Ach weet je Marlien....ik weet niet eens wat ik wil. Mensen staan niet ineens op de stoep als je ze graag wilt en komen niet als je er geen behoefte aan hebt. Dat is vaak niet met een vingerknip te regelen. Best wel jammer eigenlijk!!!!

MarlieN · Geplaatst: Zo Mrt 28, 2010 9:53 pm Onderwerp:

ik weet ook niet zo hoe het werkt.
Ik heb hier meer contacten dan in mijn vorige leven, maar hoe je mensen over de vloer krijgt?
_________________
ook in het paradijs valt wel eens een donderbui

Freddie · Geplaatst: Zo Mrt 28, 2010 9:59 pm Onderwerp:

Uitnodigen op een kopje koffie of thee???

MarlieN · Geplaatst: Zo Mrt 28, 2010 10:14 pm Onderwerp:

tja, dat klinkt zo makkelijk
maar allemaal drukke levens gezinnen banen etc
_________________
ook in het paradijs valt wel eens een donderbui

Freddie · Geplaatst: Zo Mrt 28, 2010 10:24 pm Onderwerp:

Als je echt een afspraak met iemand wilt maken dan niet op de lange baan schuiven. Er is altijd wel een plekje vrij te maken. Plan dan maar weken vooruit. Dan staat het tenminste vast. Ik heb nu een afspraak staan met de postbode hier uit onze wijk. Die was afgelopen vrijdag voor het laatst. We hebben ze met die kou af en toe binnen gevraagd voor een bakkie en als ze naar het toilet wilde kon dat ook. De glazenwassers drinken hier ook wel eens koffie. Denk niet te groot.