Zoek een hulpverlener

[Cyberin]

Zoals sommige weten, heb ik gesolliciteerd naar een functie als ambulancezorgbegeleider. (zie ook: http://www.burnin.nl/newforum/viewtopic.php?t=858&postdays=0&postorder=asc&start=75)

Voor deze functie moest ik een psychologische test en een assestment-test doen. Een week later kreeg ik het advies omtrent de geschiktheid voor de functie. Volgens het psychologisch onderzoek ben ik intellectueel genoeg om de functie aan te kunnen maar ben ik momenteel een zeer labiel persoon, heb een laag zelfbeeld van mijzelf en zou ik burnout verschijnselen hebben. Niet iets wat ik nog niet wist!

Het vervelende vind ik dat mijn burnout-verleden mij nog steeds parten speelt, wat belemmeringen geeft in het solliciteren. Daar komt bij dat mijn werkgever mij het voorstel gegeven heeft om het dienstverband (met wederzijds goedvinden) per 1 januari 2010 te ontbinden met tegemoetkoming van 3 bruto maandsalarissen . Om deze reden heb ik ook mijn juridisch adviseur van de vakbond ingeschakeld om na te gaan of ik met dit voorstel recht heb op een WW-uitkering.
In eerste instantie klonk het voorstel positief, mede doordat ik door de selectieprocedure heen was gekomen.
Nu ik dus een negatief advies gekregen heb, staat deze functie ook op losse schroeven, en kan ik eigenlijk niet instemmen met het voorstel van mijn werkgever. Zeker niet gezien het feit, dat als ik binnen een aantal maanden wederom arbeidsongeschikt zou raken, mijn recht op een ziektewet-uitkering kan verspelen.

Deze ontwikkelingen zijn natuurlijk niet echt bevoordelijk voor mijn herstel, hoewel ik er zelf heel hard aan werk. Maar elke keer krijg ik het gevoel dat de poten onder mijn stoel worden weggezaagd. Mijn negatieve zelfbeeld en zelfvertrouwen worden hier echt niet beter van.

Ik vraag mij dus wel eens af; als je eens burnout ben geweest, altijd burnout blijft. (althans dat is het idee wat ik hiervan krijg)
_________________
Nu een rups.....straks een vlinder!

[suusje]

ehm enne hoe moet ik stemmen??

[Cyberin]

bovenaan de topic staat een poll, hier kun je je keuze aanvinken en dan op stem drukken.
_________________
Nu een rups.....straks een vlinder!

[Lon]

Ik heb nee gestemd want het idee dat je je hele leven labiel blijft, vind ik niet alleen angstaanjagend maar ook niet reëel. Bij de een zal het meer zijn dan bij de ander. Het ligt natuurlijk aan veel factoren.

Ik voel het als een kleine handicap en iets dat ik in de gaten moet houden. Weet waar mijn valkuilen liggen en ben assertiever geworden. Over het algemeen genomen voel ik me beter en sterker na mijn burnout. Hoewel ik ook mijn terugvallen heb. Ik blijf een zwakke plek houden, maar die had ik zonder burnout waarschijnlijk ook wel gehad.

Als ik je verhaal zo lees is dat wel flink klote en snap ik wel dat je die vraag stelt. Een nieuwe baan kan je nieuwe energie geven en wat afstand laten nemen van de baan waarin je burnout raakte. Het kan je herstel een flinke push geven maar door zo'n test word je op je plaats terug gezet. Is het voor die werkgever een groot risico om je aan te nemen? Is het werk te stressvol? Ik durf het niet te zeggen maar dat zijn waarschijnlijk wel de overwegingen.

[suusje]

snap t al..was niet ingelogd en dan is t lastig stemmen..

ik denk ook van niet..tuurlijk de weg naar herstel is groot en wellicht zal de functie waar je bo in bent geraakt nooit meer de functie zijn waar je je prettig in voelt (maar voor sommige mensen misschien weer wel)
Ik ben hersteld..maar zal bv. nooit meer een gezin kunnen hebben en 4 dagen in t onderwijs werken wat ik wel deed. Maar toen pleegde ik roofbouw op mijn lichaam, nu weiger ik dat!
Ik denk dat beter worden ook keuzes maken is en vaak in de spiegel kijken en jezelf eerlijke antwoorden geven.

[zeeuwschemuts]

ik zeg ja omdat het in mijn geval de rest van mijn leven en handicap zal blijven.
Ik kan niet meer fulltime werken ben snel moe en in stressperiodes slaap ik slecht.
Maar ik kan wel parttime werken dus dat doe ik dan ook, ik weet nu mijn grenzen te vinden, en weet ook wat er gebeurt als ik eroverheen ga dus echt BO zal ik niet meer zo snel worden

[zangvogeltje]

Ik zeg ook ja, dit omdat ik wel restklachten of zwakke plekken of hoe je het dan ook noemen wilt blijf houden. O.a. in stressperiodes slecht slapen. Me minder goed op meerdere dingen tegelijk concentreren. Ook heb ik minder energie. Minder het overzicht hebben als iets anders gaat dan gedacht en voor mijn gevoel ook minder stress bestendig zijn. Ik heb mijn grens sneller bereikt. (of zou ik nu eerder doorhebben waar die grens ligt )

[zeeuwschemuts]

[MarlieN]

beetje laat maar misschien heb je er nog wat aan

één psychologische test kan niet laten zien of je in een opwaardse of neerwaardse richting beweegt.
zo'n test geeft alleen aan waar je bent op dat moment.
en kan niet zien of je halfverwege omlaag bent of halfverwege omhoog
(is het glas half leeg of half vol?)



stel dat de uitslag van de test op het stippellijntje ligt
dan is de uitslag dus op twee manieren te interpreteren
_________________
ook in het paradijs valt wel eens een donderbui

[Willem]

Onzin. (reagerend op de stelling)

Ervaringsdeskundig als ik ben :

Je heb na je bo meer levenservaring dan voor je bo.

Dat maakt je sterker en alerter.

[MarlieN]

willem dat was mijn illusie ook
maar inmiddels weet ik dat:
a niet iedereen leert van een burnout, er zijn er die er rustig nog 5 -6 keer intuinen
b dat je er ook kwetsbaarder uit kunt komen
c dat ieder mens dingen kan overkomen die niet gepland of te verwachten zijn
_________________
ook in het paradijs valt wel eens een donderbui